WZÓR
Odwołania od decyzji odmownej (wydanej w formie pisma) do komendanta nadrzędnego

Przed skorzystaniem ze wzoru proszę zapoznać się z „mapą drogową”.
Proszę o zweryfikowanie proponowanej treści Odwołania pod kątem zgodności z otrzymanym wcześniej pismem zawierającym odmowę.

Odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z odmowy. (art. 128 Kodeksu postępowania administracyjnego).

 ……………………….., dnia …….... r.

Imię i nazwisko, adres
………………………………………………..

                                                                       Pan…………………………... 
  KOMENDANT (Wojewódzki,
Stołeczny, Główny) POLICJI

                                                                         za pośrednictwem  

                                                                    KOMENDANTA (Powiatowego, Miejskiego, 
Wojewódzkiego, Stołecznego, Głównego) POLICJI

                                                     
 
 O D W O Ł A N I E

      Na podstawie art. 127 §1 i 129 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego niniejszym wnoszę odwołanie od Decyzji Komendanta  ………………. Policji nr ……….. z dnia ………………… r., którą otrzymałam/łem w dniu ………………. .

         Ponadto na podstawie art. 138 §1 pkt 2) wnoszę o uchylenie w całości Decyzji Komendanta ………………. Policji  nr ………………….. z dnia ………… r. i orzeczenie co do istoty sprawy.

UZASADNIENIE

       Dnia ……… r. zwróciłam/łem się z Wnioskiem do Komendanta ……………… Policji              o wyrównanie należności za ekwiwalent niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego                         (i dodatkowego) w wymiarze …. dni. Prawo do ekwiwalentu nabyła/łem przechodząc dnia …………… r. na emeryturę/rentę policyjną. 
     
          Dnia  ………………..otrzymałem odpowiedź na mój wniosek w formie pisma, które zawiera odmowę wyrównania ekwiwalentu.
        W orzecznictwie podkreśla się, iż sprawa administracyjna powinna być załatwiona w formie przewidzianej prawem, jednakże w razie odmowy ze strony organu pozytywnego jej załatwienia organ powinien wydać decyzję administracyjną. Takie załatwienie sprawy jest gwarantem ochrony praw jednostki i realizacją zasady dwuinstancyjności i kontroli sądowej działania organów administracji publicznej w ramach wskazywanych powyżej jej kryteriów.
     Nie jest zgodne z zasadami konstytucyjnymi takie postępowanie organów wykonujących administrację publiczną, w którym wnioski jednostki załatwiane są poza postępowaniem jurysdykcyjnym (zob. w tym zakresie m.in.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2005 r.; sygn. akt OSK 1185/04). Podkreśla się, że istotą zasady prawa do procesu jest przyznanie jednostce prawa do obrony interesu prawnego w unormowanym przepisami prawa procesowego postępowaniu. Zasada prawa do procesu ma podstawowe znaczenie przy interpretacji przepisów prawa materialnego w zakresie formy rozstrzygnięcia, w kierunku przyjęcia zasady załatwiania spraw jednostki w formie decyzji administracyjnej, gdy przepis administracyjnego prawa materialnego nie przyjmuje expressis verbis innej formy załatwienia sprawy.
       Na gruncie art. 1 pkt 1 k.p.a. wykładanego w świetle zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP) każda sprawa, w której organ administracji publicznej dokonuje władczej konkretyzacji uprawnień lub obowiązków jednostki, jest rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt II GSK 3696/15, zob. również B. Adamiak, Zagadnienie domniemania decyzji administracyjnej (w:) Podmioty administracji i prawne formy ich działania. Studia i materiały z konferencji jubileuszowej Profesora Eugeniusza Ochendowskiego, Toruń 2005, s. 17-18).
       W wyroku z dnia 14 czerwca 2005 r. (sygn. akt P 18/03; publ. OTK-A 2005/6/63) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że "jeżeli (...) istnieje wątpliwość co do formy załatwienia sprawy administracyjnej, należy przyjąć, że istnieje sprawa administracyjna i organ administracji publicznej jest właściwy do jej załatwienia. Nie może zaistnieć sytuacja, że w przepisach ustawy określono właściwość organu administracji publicznej do załatwiania określonej kategorii spraw administracyjnych, a sprawy te nie mogłyby być rozstrzygane tylko dlatego, że ustawodawca nie określił wprost formy rozstrzygnięcia". Negatywne skutki nieprawidłowego działania organu zostałyby przerzucone na stronę postępowania, co stoi w sprzeczności z zasadą państwa prawa i narusza określone w art. 6 i art. 7 k.p.a. zasady praworządności oraz słusznego interesu obywateli. 
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem, odmowa dokonania czynności materialno-technicznej (którą jest m. in. wypłata, a także wyrównanie wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop – przyp. własny) wymaga uzewnętrznienia w formie decyzji (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2009 r. sygn. akt I OSK 761/ 08). Zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a. wszczęte postępowanie administracyjne musi być zakończone załatwieniem sprawy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych, w określonych sprawach dopuszcza się ich pozytywne załatwienie przez podjęcie czynności materialno-technicznej. Odmowa dokonania takiej czynności powinna nastąpić w drodze decyzji, albowiem jest to negatywne rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej, o której załatwienie zwraca się strona, mająca w tym interes prawny. 

       W wyroku NSA z 6 lutego 2018 r. (sygn. II GSK 734/16) podkreślono, że również akty niezawierające wszystkich elementów określonych w art. 107 § 1 k.p.a. stanowią decyzję. O istocie aktu prawnego powinna przesądzać jego treść, a nie forma. Pismo nie mające formy decyzji jest decyzją, jeżeli pochodzi od organu administracji, jest skierowane na zewnątrz i we władczy sposób rozstrzyga o prawach lub obowiązkach danej osoby w jej indywidualnej sprawie (wyrok NSA w Warszawie z 21 lutego 1994 r., sygn. I SAB 54/93).

Wobec tego pismo Komendanta Policji ……………. z dnia, które wypełnia powyższe kryteria, należy traktować jak decyzję.

W Decyzji Komendant ……….. Policji odmówił mi wyrównania ekwiwalentu przywołując zapisy  ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.  poz. 1610). 
Zgodnie z art. 1 pkt 16 ustawy o szczególnych rozwiązaniach (…) - art. 115a ustawy o Policji otrzymał brzmienie - „Ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego ustala się w wysokości 1/21 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego policjantowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.”
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach (…) - przepis art. 115a (…) stosuje się do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych i niezakończonych przed dniem 6 listopada 2018 r. oraz do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia 6 listopada 2018 r.
Konkludując swoje uzasadnienie organ Policji stwierdził, że wobec policjantów zwolnionych ze służby przed dniem 6 listopada 2018 r. wysokość ekwiwalentu za niewykorzystany urlop ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji (art. 115a) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 listopada 2018 r., czyli przelicznikiem 1/30 części miesięcznego uposażenia za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego. 	
Z argumentacją organu w nie zgadzam się.
Mój wniosek o wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop pozostawał w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. w sprawie sygn. akt K 7/15 opublikowanym dnia 06 listopada 2018 r. (Dz. U.  poz. 2102) dotyczącym art. 115a ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. 2019 poz. 161 ze zm). Trybunał Konstytucyjny, wymienionym wyrokiem, wyeliminował z obrotu prawnego fragment art. 115a ustawy o Policji określający wymiar 1/30 części miesięcznego uposażenia jako stanowiący ekwiwalent za urlop, wskazując jednocześnie w uzasadnieniu techniczne przesłanki do prawidłowego dokonania naliczenia ekwiwalentu. Podkreślam, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego jest aktem powszechnie obowiązującym i nie można go zmienić aktem niższego rzędu, czyli ustawą. Nie można też uznać, że linią graniczną jego stosowania jest data opublikowania wyroku.
Kwestę tę wielokrotnie rozstrzygały Sądy Administracyjne.
Przykładowo - Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przepis uznany przez Trybunał za niekonstytucyjny ma taki charakter od samego początku, tj. od dnia jego wejścia w życie. Fakt ten musi być brany pod uwagę przy kontroli aktu administracyjnego podjętego na podstawie niekonstytucyjnego przepisu (wyrok NSA z dnia 6 lutego 2008 r., II OSK 1745/07).

Wobec tego  wnoszę o uchylenie decyzji Komendanta …….  w całości oraz spowodowanie wypłacenia mi różnicy między ekwiwalentem otrzymanym i ekwiwalentem należnym wraz z ustawowymi odsetkami, zakreślając jednocześnie termin czasowy na wykonanie niniejszej czynności o charakterze materialno-technicznym. 

                                                                                                          …………………………………..

Załączniki:
1) egz. Nr 2 odwołania od Decyzji dla ……….. (wpisać komendanta, który wydał decyzję odmowną),
2) kopia wniosku z dnia ……..,
3) Decyzja odmowna z dnia…..