• Adres: ul. Domaniewska 36/38
  • 02-672 Warszawa
  • Tel.: 0 22 601 29 13

INFOTEKA 17

INFOTEKA NR 17 - (24 09 2018)

Zgodnie z zapowiedzią ten numer Infoteki poświęcamy przypomnieniu zagadnień związanym z weryfikacją, lustracją i konsekwencjami ustaw represyjnych stosowanych przez IPN i ZER MSWiA wobec funkcjonariuszy pionu polityczno-wychowawczego i innych bezprawnie włączonych przez IPN do katalogów represyjnych w oparciu o fałszywą wersję tzw. Instrukcji Kozłowskiego.

1. Zamiast wstępu

W prezentowanym numerze Infoteki przypominamy fakty, okoliczności i dokumenty związane z realizacją uchwały nr 69 Rady Ministrów z 21 maja 1990 roku dotyczącej weryfikacji funkcjonariuszy w aspekcie wykorzystania tych dokumentów przez IPN i ZER MSWiA do realizacji ustaw represyjnych w szczególności wobec funkcjonariuszy pionu polityczno-wychowawczego i innych, bezprawnie włączonych przez IPN do katalogów funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa państwa i służby na rzecz totalitarnego państwa, w oparciu o fałszywą wersję tzw. Instrukcji Kozłowskiego. Nie znamy dokładnej liczby, ale w oparciu o szacunkową liczebność struktur zakładamy, że może to być nawet kilka tysięcy osób, które w wyniku misyjnej działalności IPN, stały się ofiarami bezprawnej mutacji "Instrukcji Przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej" czyli tzw. instrukcji Kozłowskiego z dnia 25 czerwca 1990 roku, wprowadzonej w życie w dniu 2 lipca 1990 roku w splocie dziwnych, wręcz kuriozalnych okoliczności decyzją Wojciecha Brochwicza-Raduchowskiego – sekretarza jednej z 50 działających w tamtym czasie komisji kwalifikacyjnych. W decyzji tej Raduchowski-Brochwicz, odwołuje się do jeszcze jednej Instrukcji Przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej" z dnia 28 czerwca 1990 roku, której nie ma i której nigdy nikt nie widział. Istna abrakadabra.

Byłoby to śmieszne, gdyby nie to, że generalnie problem ten dotyczy paru tysięcy funkcjonariuszy milicji bezprawnie poddanych weryfikacji w 1990 roku. Funkcjonariusze ci przez wiele lat służyli w Policji lub w innych służbach, a następnie w wyniku kolejnych populistycznych machinacji polityków dobrej zmiany i usłużnych pseudohistoryków którzy wymyślili nowy katalog służby na rzecz totalitarnego państwa, rękami oportunistycznych urzędników ZER MSWiA zostali pozbawieni emerytur za służbę w Policji. Niestety problem ten dotyczy również milicjantów, którzy byli zwolnieni ze służby przed 1990 rokiem i dopiero po ponad 20. a często po 30. latach dowiedzieli się, że byli funkcjonariuszami organów bezpieczeństwa państwa, a po kilku kolejnych latach, że służyli totalitarnemu państwu. Zebrany w tej infotece materiał obnaża łamanie prawa, które trwa przez całe lata i pokazuje ludzi, którzy mimo, że mają świadomość swego bezprawnego działania, dalej kłamią, manipulują i w poczuciu bezkarności tkwią  po uszy w tym procederze.

Wracając do początku, trzeba przypomnieć, że w obrocie prawnym istniały, a w zasadzie ze względu na wywierane skutki, istnieją nadal dwie wersje "Instrukcji przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej" z dnia 25 czerwca 1990 roku. Jedna, autentyczna podpisana przez przewodniczącego tej komisji Krzysztofa Kozłowskiego, oraz druga bezprawna, stanowiąca załącznik do decyzji Sekretarza Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Centralnych z dnia 2 lipca 1990 roku, która nie została podpisana przez K. Kozłowskiego. Obydwie Instrukcje różnią się zasadniczo treścią oraz wewnętrzną strukturą. Autentyczna „Instrukcja przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej” z dnia 25 czerwca 1990 r., podpisana przez Krzysztofa Kozłowskiego, w tym samym dniu została wprowadzona w życie zarządzeniem ministra spraw wewnętrznych nr 51/90 z dnia 25 czerwca 1990 r. i uzupełniona zarządzeniem nr 53 z dnia 2 lipca 1990 r., które podniosło jej rangę czyniąc z niej, na potrzeby weryfikacji, źródło wiedzy o strukturach i stanowiskach zaliczonych do Służby Bezpieczeństwa. Z bliżej nieznanych i zapewnie dzisiaj trudnych do ustalenia powodów, podwładni ministra Kozłowskiego przygotowali zasadniczo rozszerzony tekst „Instrukcji…”, w którym wbrew powszechnie znanym faktom umieścili różne struktury i stanowiska które nigdy nie były zaliczane do Służby Bezpieczeństwa. Tekst ten nazwali jednolitym i wprowadzili do obrotu prawnego decyzją Sekretarza Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Centralnych z dnia 2 lipca 1990 roku. Każdy z przedstawionych wariantów Instrukcji wyznacza inny zakres osób zaliczonych do funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, zobowiązanych do poddania się postępowaniu kwalifikacyjnemu, potocznie zwanemu "weryfikacją". Niezależnie od intencji tych wybitnych znanych dziś prawotwórców, taka działalność nosi znamiona czynów karalnych. Radosną twórczość tych prawodawców niestety obejmuje już przedawnienie. Jeszcze trudniejszy do zrozumienia i wyjaśnienia jest upór historyków /?/ IPN, którzy nie uznają Instrukcji legalnej, podpisanej przez K. Kozłowskiego, przyjmując za jedynie ważną jej rozszerzoną przez podwładnych Kozłowskiego bezprawną wersję. Jak wiemy z wielu różnych źródeł, Instytut Pamięci Narodowej kwalifikując osoby jako funkcjonariuszy SB, powoływał się i robi to nadal wyłącznie na Instrukcję rozszerzoną. To ta wersja Instrukcji była udostępniona sądom powszechnym, które na jej podstawie wydawały wyroki, tak w sprawach lustracyjnych, jak i w sprawach emerytalno-rentowych. Ta działalność całkowicie wypełnia znamiona przestępstwa i na szczęście nie chroni jej instytucja przedawnienia.

Z powodu tego, bezprawnie rozszerzonego wbrew oczywistym faktom, tekstu Instrukcji, tysiące funkcjonariuszy Policji i innych służb ponosi niczym nie uzasadnione konsekwencje bezpodstawnego włączenia do populacji podlegającej weryfikacji w 1990, a w ślad za tym, za sprawą historyków IPN, do grupy osób objętych konsekwencjami ustawy z dnia 23 stycznia 2009 roku o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, Dz.U. Nr 8 poz.67 ze zm. i ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r., poz. 2270). Trzeba przypomnieć, że przeciwko włączeniu milicjantów /głównie z pionu polityczno-wychowawczego/ do weryfikacji zdecydowanie protestowała, w wielu wystąpieniach do ministra spraw wewnętrznych z 1990 i 1991 roku, ówczesna Rzecznik Praw Obywatelskich – Pani prof. Ewa Łętowska.

Trzeba dodać, że obydwa przywołane wyżej zarządzenia, wprowadzające do obiegu prawnego autentyczną wersję Instrukcji przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia 25 czerwca 1990 r., utraciły moc w dniem 30 marca 2001 r. (co zostało ogłoszone w obwieszczeniu prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2001 r., M.P. z 2001 r. Nr 47, poz. 782); nie spowodowało to, choć powinno, wycofania z tego obiegu wzmiankowanej instrukcji, co z pewnością ograniczyłoby skandaliczne wykorzystywanie jej najprawdopodobniej sfałszowanej wersji.

Okoliczności dotyczące drugiego życia instrukcji zostały bardzo szeroko opisane w interpelacji nr 8856 z 11 września 2012 roku którą poseł RP Artur Dębski wraz z innymi posłami wystosował do MSW. Interpelacja dotyczyła szkoleń prowadzonych przez pracowników IPN dla sędziów Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego w Warszawie w czasie których sędziom uczestniczącym w szkoleniu pracownicy IPN rozdawali rozszerzoną wersję instrukcji. Trzeba zwrócić szczególną uwagę na odpowiedź na pytanie o oryginał instrukcji na podstawie której MSW wydał IPN kserokopie potwierdzając zgodność tej kserokopii z oryginałem. Otóż sekretarz stanu w MSW Piotr Stachańczyk stwierdził co następuje: „W nawiązaniu do pisma z dnia 14 września 2012 r. (sygn. SPS-023-8856/12), dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP pana Artura Dębskiego oraz grupy posłów w sprawie wpływu kopii dokumentu ˝Instrukcja przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej˝ z dnia 25 czerwca 1990 r. wydawanych przez pracowników IPN podczas szkoleń instruktażowych sędziom Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego w Warszawie, uprzejmie informuję, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nie dysponuje oryginałem ww. dokumentu. Mając na względzie fakt, że przewodniczącym ww. komisji był szef Urzędu Ochrony Państwa, należy przypuszczać, iż przedmiotowy dokument znajduje się w archiwach Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego”. A w odpowiedzi na interpelację ponowną stwierdził: „Wedle mojej wiedzy, wynikającej z faktu, iż w okresie wydania wskazanych w interpelacji dokumentów byłem pracownikiem ówczesnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych współpracującym ściśle z ministrem Krzysztofem Kozłowskim, wspomniane dokumenty powstały w dacie, którą posiadają, i nie zostały sfałszowane w celu użycia jako dokumenty autentyczne. Tekst jednolity ˝Instrukcji przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej˝ z dnia 25 czerwca 1990 r. został sporządzony jako dokument o charakterze pomocniczym, który przekazano komisjom wojewódzkim w celu ułatwienia ich pracy i usunięcia ewentualnych wątpliwości dotyczących treści dokumentu z uwagi na wydanie w krótkim okresie czasu przedmiotowej instrukcji i jej zmiany. Należy mieć bowiem na względzie fakt, że członkowie tychże komisji nie posiadali często wykształcenia prawniczego, które ułatwiłoby im pracę”. Krótko mówiąc nie mamy oryginału dokumentu lecz wydajemy jago kserokopie zaświadczając o zgodności z oryginałem. Brak słów, żeby to skomentować, chyba tylko słynną frazą z Barei: „Nie mamy pańskiego płaszcza i co pan nam zrobi”? Kwestia ta była również przedmiotem opinii z 15 maja 2013 roku, sporządzonej na zlecenie Związku Byłych Funkcjonariuszy Służb Ochrony Państwa przez prof. Jana Widackiego. Obydwa dokumenty zamieszczamy w zbiorze tej infoteki.

W latach 2010-2017 funkcjonariusze pionu polityczno-wychowawczego uzyskali wiele korzystnych wyroków sądów w postępowaniach ubezpieczeniowych i lustracyjnych. Niestety IPN, impregnowany w swej misyjnej działalności na wszystkie fakty i argumenty, na podstawie spreparowanej przez siebie nowej ustawy, w której zastąpił pojęcie organów bezpieczeństwa państwa określeniem służby na rzecz totalitarnego państwa, ponownie skazał tę grupę funkcjonariuszy na pozbawienie prawa do emerytur i rent, prawa nabytego po wielu latach służby po 1990 roku, na podstawie prawa ustanowionego przez Rzeczypospolitą Polską.

Mamy świadomość, że materiały zamieszczone w tym numerze infoteki nie wyczerpują wszystkich aspektów prezentowanego zagadnienia, ale mamy nadzieję, że będą inspiracją do naszych dalszych działań w walce o prawdę i sprawiedliwość. Z tego względu, dla wszystkich zainteresowanych objętych niesłusznie weryfikacją z jej dramatycznymi następstwami, uruchamiamy specjalny punkt kontaktowy, który będzie służył do rozwinięcia i uzupełnienia przedstawionych zagadnień, a także do wymiany poglądów i pomysłów na to, co możemy z tym zrobić, w aspekcie naszej dzisiejszej sytuacji. Będzie również próbą policzenia się i ewentualnego stworzenia grupy osób zainteresowanych dalszą wspólną walką o nasze prawo do pełnej emerytury, czy renty. Za punkt kontaktowy będzie służył nowy zamieszczony na stronie internetowej SEiRP adres e-mailowy: wykluczeni@seirp.pl .

 

2. IPN, ZER, RCL, MSWiA na wielkich łowach. Już nikt się nie wymknie. Twórcy pojęcia służby na rzecz totalitarnego państwa

Intencje i myśl przewodnią twórców tzw. ustawy dezubekizacyjnej doskonale ilustruje cytat zaczerpnięty z wypowiedzi Marzeny KRUK, dyrektor Archiwum IPN na posiedzeniu Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych (nr 73) Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (nr 52) w dniu 13 grudnia 2016 r. „Pierwsza ustawa dezubekizacyjna z 2009 r., ale także ustawa lustracyjna, a nawet zwłaszcza ona, pokazała jak bardzo przyjęte w niej rozwiązania okazały się być nieprecyzyjne i  jak wiele niejasności w efekcie wprowadziły, pozwalając wielu strukturom, a  tym samym funkcjonariuszom Służby Bezpieczeństwa, wymknąć się spod regulacji zawartych w tych ustawach.”

Link do treści pkt 2: 

http://www.seirp.pl/ckfinder_pliki/files/Archiwum/2.%20LINK.%20Tw%C3%B3rcy%20poj%C4%99cia%20s%C5%82u%C5%BCba%20na%20rzecz%20totalitarnego%20pa%C5%84stwa..docx

 

3. Interpelacja nr 8856 do ministra spraw wewnętrznych w sprawie wpływu kopii dokumentu ˝Instrukcja przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej˝ z dnia 25.06.1990 r. wydawanych przez pracowników IPN podczas szkoleń instruktażowych sędziom Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego w Warszawie

W odpowiedzi na interpelację nr 8856 sekretarz stanu w kierowanym przez Pana resorcie, pan Piotr Stachańczyk, nie odniósł się do żadnego z dwóch pytań, którymi interpelacja ta została podsumowana. Przedmiotowa odpowiedź zawierała jedynie znaną nam wcześniej informację, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nie posiada oryginału ˝Instrukcji przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej˝ z dnia 25 czerwca, który to dokument, w wersji stanowiącej załącznik do decyzji nr 1/90 sekretarza Komisji Kwalifikacyjnej ds. kadr centralnych, prawdopodobnie został sfałszowany, czego potwierdzenia szukaliśmy u źródła, czyli w MSW.

Uszczegółowiając jej treść, podkreślamy, co ustaliliśmy:

- wspomniany, najprawdopodobniej, naszym zdaniem, sfałszowany dokument nie ma oryginału podpisanego przez przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej pana Krzysztofa Kozłowskiego;

- autentyczna ˝Instrukcja przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej˝ z dnia 25 czerwca 1990 r., podpisana przez pana K. Kozłowskiego, została bezzwłocznie wdrożona zarządzeniem ministra spraw wewnętrznych nr 51/90 z dnia 25 czerwca 1990 r.;

- zmiany tej autentycznej instrukcji, do których miało rzekomo dojść w dniu 28 czerwca 1990 r. (a których tekstu nie ma w archiwum MSW), wymagałyby również wprowadzenia ich w życie zarządzeniem ministra spraw wewnętrznych, które nie zostało wydane;

 - sekretarz Komisji Kwalifikacyjnej ds. kadr centralnych nie miał uprawnień do wydania decyzji nr 1/90 z dnia 2 lipca 1990 r., a także do dokonywania zmian autentycznej ˝Instrukcji przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej˝ z dnia 25 czerwca 1990 r. ani do ogłoszenia jej samowolnie zredagowanego ˝tekstu jednolitego˝;

 - sekretarz Komisji Kwalifikacyjnej ds. kadr centralnych był sekretarzem tylko tej jednej komisji, podczas gdy postępowania kwalifikacyjne w pierwszej instancji prowadziły wojewódzkie komisje kwalifikacyjne w liczbie 49 (a w drugiej instancji Centralna Komisja Kwalifikacyjna); sekretarz jednej z 50 pierwszoinstancyjnych komisji kwalifikacyjnych nie miał żadnego władztwa nad pozostałymi komisjami.

Link do treści pkt. 3: 

http://www.seirp.pl/ckfinder_pliki/files/Archiwum/3.%20LINK.%20Interpelacja%20nr%208856%20pos%C5%82a%20Artura%20D%C4%99bskiego%20do%20ministra%20spraw%20wewn%C4%99trznych.docx

 

4. Opinia prof. Jana Widackiego

Opinia została sporządzona na zlecenie Związku Byłych Funkcjonariuszy Służb Ochrony Państwa.

Zakres rozważań i wniosków został ograniczony przez Zlecającego do odpowiedzi na pytanie:

Czy Instrukcja Przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia 25 czerwca 1990 roku, stanowiąca załącznik do Decyzji Sekretarza Komisji Kwalifikacyjnej ds. kadr Centralnych z dnia 2 lipca 1990 roku miała moc wiążącą, czy kiedykolwiek obowiązywała?

Link do treści pkt. 4 

http://www.seirp.pl/ckfinder_pliki/files/Archiwum/4.%20LINK.%20Opinia%20prof.%20Widackiego.docx

 

5. IPN ćwiczy sędziów

http://www.zbfsop.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=612:ipn-wiczy-sdziow&catid=1:cytujemy&Itemid=33

W kwicie, którym niektórzy z orzekających wymachują przed nosem byłym esbekom, pojawia się, nieobecny wcześniej pion polityczno-wychowawczy MSW oraz "słuchacze" szkoły w Legionowie - przedtem była mowa tylko o pracownikach. Kwit ma być ponoć jednolitym tekstem instrukcji uwzględniającym zmiany wprowadzone jakoby inną instrukcją przewodniczącego Kozłowskiego. Kłopot w tym, że ta inna instrukcja nie istnieje. Nie istnieje też żadne zarządzenie szefa MSW, które zmieniałoby treść pierwotnej instrukcji.

 

6. Sprawozdanie Rzecznika Praw Obywatelskich za okres 1.12.1990 – 19.11.1991

http://www.bip.brpo.gov.pl/sites/bip/files/atoms/files/Informacja%20roczna%201990-1991.pdf

Uznanie w dniu 2 lipca 1990 r. funkcjonariuszy tego nieistniejącego od ponad pół roku pionu za funkcjonariuszy SB Rzecznik uznał jako działanie wstecz, co nie było zgodne z prawem, bowiem funkcjonariusze ci przed 2 lipca 1990 r. nie wiedzieli, że przynależą do tej formacji.

Link do treści pkt. 6 

http://www.seirp.pl/ckfinder_pliki/files/Archiwum/6.%20LINK.%20Cytaty%20ze%20sprawozdania%20rzecznika%20praw%20obywatelskich%20za%20okres%201%20grudnia%201990%20r.%20-%2019%20listopada%201991%20r..docx

 

7. Informacja dot. rozprawy lustracyjnej Jana M.

http://zbfsop.pl/index.php/archiwum/635-informacja-dot-rozprawy-lustracyjnej-jana-m

W dniu 24 sierpnia 2011 roku przed II Wydziałem Karnym Sądu Okręgowego  w Rzeszowie odbyła się rozprawa lustracyjna Jana M. byłego Zastępcy szefa WUSW w Rzeszowie ds. polityczno-wychowawczych. Nr sprawy II K 41/11. /…/ W dniu 8.11.2011 r. przed sądem apelacyjnym w Rzeszowie odbyła się rozprawa w sprawie kłamstwa lustracyjnego Jana M. Apelację wniósł oddział rzeszowski IPN. Sąd apelacyjny podtrzymał wyrok sądu okręgowego i stwierdził iż Jan M. nie jest kłamcą lustracyjnym. Pion Polityczno - Wychowawczy nie był bowiem częścią SB. Wyrok Sądu Apelacyjnego stał się prawomocny.

 

8. Pion polityczno-wychowawczy w korespondencji IPN

Link do treści pkt. 8:  plik PDF: pion pol.wych….IPN

 

9. Historyczno-prawna analiza struktur organów bezpieczeństwa państwa w Polsce ludowej (1944–1990). Zbiór studiów, red. Adrian Jusupović i Rafał Leśkiewicz

W 2013 roku została wydana przez IPN: ”Historyczno-prawna analiza struktur organów bezpieczeństwa państwa w Polsce ludowej (1944–1990). Zbiór studiów, red. Adrian Jusupović i Rafał Leśkiewicz, Warszawa 2013, 352 s.”. Publikacja została przygotowana w ramach prac naukowo-badawczych Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów i Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej. Zapoznaliśmy się z całością tego wyjątkowo nierzetelnego, dyskwalifikującego autorów, „dzieła”. Poniżej parę cytatów z tej cegły, której treść została przeniesiona do prezentowanego obok pisma prezesa IPN do wiceministra spraw wewnętrznych i administracji, a następnie do uzasadnienia podmienionego projektu ustawy „uchwalonej” 16 grudnia 2016 roku.  Niestety tworząc katalog służby w organach bezpieczeństwa państwa, a w ślad za nim katalog służby na rzecz totalitarnego państwa badacze stosują swoje odkrycia tylko wtedy, gdy pasują do założonej tezy i całkowicie je pomijają gdy przyjętą tezę wykluczają. Dotyczy m. in. zaliczenia do tych katalogów funkcjonariuszy pionu polityczno-wychowawczego, co dobitnie pokazują przedstawione niżej cytaty.

https://ipn.gov.pl/pl/archiw/dzialalnosc-naukowa-i-p/publikacje-zwarte/32464,Historyczno-prawna-analiza-struktur-organow-bezpieczenstwa-panstwa-w-Polsce-ludo.html

Link do treści pkt. 9:

http://www.seirp.pl/ckfinder_pliki/files/Archiwum/9.%20LINK.%20Cytaty%20z%20rozdzia%C5%82u%20%E2%80%9CPodsumowanie%E2%80%9D%20autorstwa%20Adriana%20Jusupovicia%2C%20Rafa%C5%82a%20Le%C5%9Bkiewicza.docx

 

10. Rafał Leśkiewicz. Od SB do UOP. Weryfikacja funkcjonariuszy SB

Wersja pełniejsza zawiera obszerniejszy wykaz. W tym kontekście warto zwrócić uwagę na decyzję nr 1/90 sekretarza Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Centralnych z 2 VII 1990 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Instrukcji Przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia 25 VI 1990 r. Pod decyzją podpisał się sekretarz Komisji Wojciech Raduchowski–Brochwicz. Załącznikiem do tej decyzji jest pełniejsza wersja Instrukcji.

http://docplayer.pl/32388328-Od-sluzby-bezpieczenstwa-do-urzedu-ochrony-panstwa.html

Link do treści pkt. 10: 

http://www.seirp.pl/ckfinder_pliki/files/Archiwum/10.%20LINK.%20Rafa%C5%82%20Le%C5%9Bkiewicz%20Weryfikacja%20funkcjonariuszy%20SB.docx

 

11. Uchwała Rady Ministrów nr 69 z 21 maja 1990 roku

Link do treści pkt 11: PDF: uchwała RM

 

12. Instrukcja Przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia 25 czerwca 1990 roku.

Link do treści pkt 12: PDF: instrukcja Kozłowskiego

 

 

13. Instrukcja Przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia 25 czerwca 1990 roku „znowelizowana” przez Wojciecha Raduchowskiego- Brochwicza

Link do treści pkt 13: PDF: instrukcja z 25 czerwca…

 

14. Decyzja Wojciecha Brochwicza - Raduchowskiego - Sekretarza Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Centralnych z dnia 2 lipca 1990 roku.

Link do treści pkt 14: PDF: decyzja sekretarza

 

15. Zarządzenie Nr 51 i 53 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 czerwca 1990 r. w sprawie przeprowadzenia oceny byłych funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i określenia stanowisk…

Link do treści pkt 15: plik Word: zarządzenie 51 i 53

 

16. Pion polityczno-wychowawczy nie był instytucją centralną służby bezpieczeństwa, więc praca w tym pionie choć nasycona dużą dawką ówczesnej ideologii, nie była pracą w służbie bezpieczeństwa

https://zbfsop.pl/index.php/archiwum/690-zarzdzenie-nr-042-z-30-padziernika-1981-r

https://zbfsop.pl/images/wlasne/pol-wych-2.pdf

(źródło: IPN OBUIAD Gdańsk - Zarządzenie nr 042/81 z 30 października 1981r.)

 

17. Prawny związek przyczynowo-skutkowy ustawy emerytalnej z 16 grudnia 2016 roku z ustawą o IPN i ustawą lustracyjną

Dyrektor ZER MSWiA nie jest uprawniony do ustalenia w formie decyzji  prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia zgodnie z art. 15c w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym z 16 grudnia 2016 r., na podstawie otrzymanej z IPN informacji, zgodnie z art. 15c ust. 4 w związku z art. 13a ust. 1 ww. ustawy w odniesieniu do funkcjonariusza, którego służba do 31 lipca 1990 r. spełnia przesłanki służby na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym z 16 grudnia 2016 r., a jednocześnie służba tego funkcjonariusza do 31 lipca 1990 r. nie spełnia przesłanek służby w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 5 ustawy o IPN z 1998 r., gdyż IPN nie jest uprawniony do wystawiania takiej Informacji na podstawie akt osobowych funkcjonariusza, do których gromadzenia, przechowywania i posiadania nie jest uprawniony.

Link do treści pkt 17: plik Word: prawny związek…

 

18. Kopia pisma Prezesa IPN dr Jarosława Szarka BPRV-0241-2(1)/16 DP-1-0231-38/2016/ES/EM z 19 sierpnia 2016 roku do wiceministra MSWiA Sebastiana Chwałka

Pismo to doskonale pokazuje jak grupa "wybitnych specjalistów" IPN i ZER poszukiwała przesłanek ideologiczno-historycznych i instrumentarium pozwalającego, zdaniem autorów, skutecznie dobrać się do tej grupy ludzi których ich zdaniem powinna dotknąć ustawa. Po szczegółowej analizie, którą prowadzimy od wielu miesięcy wiemy, że treść tego pisma wraz z załącznikami w całości, nawet ze znakami interpunkcyjnymi, została zaczerpnięta z publikacji IPN „Historyczno-prawna analiza struktur organów bezpieczeństwa państwa w Polsce Ludowej (1944-1990) Zbiór studiów” pod redakcją Adriana Jusupovicia i Rafała Leśkiewicza, ISBN978-83-7629-457-5, Warszawa 2013 i wykorzystana w projekcie ustawy z 24 listopada 2016 roku, a następnie w tekście ustawy z 16 grudnia 2016 roku.

Link do treści pkt 18: PDF: pismo IPN

 

19. Przerobione pismo IPN do MSWiA ujawnione 28 12 2016

Link do treści pkt 19: PDF: przerobione pismo IPN

 

Wydarzenia

Ogłoszenia i Komunikaty